Duinen
Door: We
Blijf op de hoogte en volg Erwin & Irene
29 April 2008 | Mali, Bandiagara
Duinen
Zondag 27 april Sanga-Bandiagara
Sjesus wat geweldig fantastisch ongelofelijk waanzinnig onvoorstelbaar mooi. Alweer !
Gisteren heeft Amagana ons verteld dat we ook onderlangs de kliffen konden rijden tot Nombori en dan via Dourou naar Bandiagara. Konden we alle Dogonplaatsjes onderweg nog tegen de berg geplakt zien zijn en aan de andere kant de zandduinen zien liggen.
De tunnel waar we gisteren door liepen reden we toch langs, ook goed want we hadden misschien wel flink moeten bukken. Daarna een helling af met hier en daar een behoorlijk steil stuk in beton en zo nu en dan wat keien en dan weet een vlakker stuk in zand.
Beneden van dorpje naar dorpje gereden via een zandspoor. Zowaar vriendelijke inwoners in plaats van de "donnez moi's" ook al waren die er natuurlijk ook, maar die begonnen dan met S'il te plait. Onderweg is Erwin nog een zandduin opgereden want die zagen er te aanlokkelijk uit om (ook letterlijk) links te laten liggen.
Bij Nombori leek het rechts onmogelijk tegen de klif op en links onmogelijk een hoog zandduin op. D'r kwam al iemand aanrennen die ons de weg zou wijzen. Eerst rende hij wat vooruit maar verder heb ik em maar achterop genomen. Dat ie terug moest lopen gaf niet, dat deed deze Jean voor de kinderen ook (of zo)
Zo'n beetje recht omhoog de duinen opgereden, hier en daar een slinger en oppassen voor een greppel. Daar kwamen we bij een duidelijk zandspoor en kon je de weg omhoog tegen de berg zien. Jean hartelijk bedankt en nog wat gegeven en op naar boven. Vandaar was een prachtig uitzicht over een duinenvallei met witte toppen, groene planten en bomen, een uitgesleten droge rivier en geel zand.
Bij het tankstation in Bandiagara wees iemand op de lekke achterband van Irene, vanavond weer wat te doen dus.
Maar eerst effe relaxen hoor. Douchen in het zonnetje, kleren uigespoeld en iets gedronken op het terras van het hotel. Daar werd het al snel lekker warm dus verkasten we naar de buurman La Fraternite. Daar duurde het effe voordat er iemand verscheen, misschien vandaar geen vermelding in de LP ;-) Of zou het vanwege de aanchtvragende koter zijn ? Die vond Erwn wel een leuk speelmaatje en wist ook precies het goeie speelgoed te vinden, een stuk speakerdraad. Hij liep ook nog met een sleutelbos te spelen. Nou wij wisten waar die lag hoor toen de eigenaar weer van huis terug kwam op z'n kawagroene gloednieuwe Super Tonda "DT" om ze te zoeken.
Toen het minder warm werd heb ik Erwin maar eens aan het werk gezet die braaf m'n band plakte. Meteen vielen twee grote butsen in de velg op.... Hmmm, dus dat waren die klappen die ik onderweg voelde.... Zonde hoor. Ongelofelijk maar het gat zat op dezelfde plek als eerst. Dit keer was een stukje naaimachinenaald de boosdoener. Toen moest ik ook nog helpen, want de ouwe sticker moest eraf. Nou vooruit dan maar.
M'n voetsteppie heeftie ook nog een paar tikken met de hamer verkocht in de metaalwerkplaats aan de overkant van de straat, dus m'n achterrem doettut ook weer.
Daarna hadtie wel een biertje verdiend en ik ook na het overwachte dagje zand.
Het is bier- en etenstijd en we zitten weer bij de buurman aan de rotonde. Brommertjes hebben hier kekke blauwe lampjes en er rijden hier cargobrommers, een soort pickup driewielers.
De gids die ons zojuist aanspreekt zou graag een hollandse koe willen hebben. En hij denkt dat alle hollanders met melk douchen.
Bandiagara, 4268 km naar huis, 6980 km gereden
Zondag 27 april Sanga-Bandiagara
Sjesus wat geweldig fantastisch ongelofelijk waanzinnig onvoorstelbaar mooi. Alweer !
Gisteren heeft Amagana ons verteld dat we ook onderlangs de kliffen konden rijden tot Nombori en dan via Dourou naar Bandiagara. Konden we alle Dogonplaatsjes onderweg nog tegen de berg geplakt zien zijn en aan de andere kant de zandduinen zien liggen.
De tunnel waar we gisteren door liepen reden we toch langs, ook goed want we hadden misschien wel flink moeten bukken. Daarna een helling af met hier en daar een behoorlijk steil stuk in beton en zo nu en dan wat keien en dan weet een vlakker stuk in zand.
Beneden van dorpje naar dorpje gereden via een zandspoor. Zowaar vriendelijke inwoners in plaats van de "donnez moi's" ook al waren die er natuurlijk ook, maar die begonnen dan met S'il te plait. Onderweg is Erwin nog een zandduin opgereden want die zagen er te aanlokkelijk uit om (ook letterlijk) links te laten liggen.
Bij Nombori leek het rechts onmogelijk tegen de klif op en links onmogelijk een hoog zandduin op. D'r kwam al iemand aanrennen die ons de weg zou wijzen. Eerst rende hij wat vooruit maar verder heb ik em maar achterop genomen. Dat ie terug moest lopen gaf niet, dat deed deze Jean voor de kinderen ook (of zo)
Zo'n beetje recht omhoog de duinen opgereden, hier en daar een slinger en oppassen voor een greppel. Daar kwamen we bij een duidelijk zandspoor en kon je de weg omhoog tegen de berg zien. Jean hartelijk bedankt en nog wat gegeven en op naar boven. Vandaar was een prachtig uitzicht over een duinenvallei met witte toppen, groene planten en bomen, een uitgesleten droge rivier en geel zand.
Bij het tankstation in Bandiagara wees iemand op de lekke achterband van Irene, vanavond weer wat te doen dus.
Maar eerst effe relaxen hoor. Douchen in het zonnetje, kleren uigespoeld en iets gedronken op het terras van het hotel. Daar werd het al snel lekker warm dus verkasten we naar de buurman La Fraternite. Daar duurde het effe voordat er iemand verscheen, misschien vandaar geen vermelding in de LP ;-) Of zou het vanwege de aanchtvragende koter zijn ? Die vond Erwn wel een leuk speelmaatje en wist ook precies het goeie speelgoed te vinden, een stuk speakerdraad. Hij liep ook nog met een sleutelbos te spelen. Nou wij wisten waar die lag hoor toen de eigenaar weer van huis terug kwam op z'n kawagroene gloednieuwe Super Tonda "DT" om ze te zoeken.
Toen het minder warm werd heb ik Erwin maar eens aan het werk gezet die braaf m'n band plakte. Meteen vielen twee grote butsen in de velg op.... Hmmm, dus dat waren die klappen die ik onderweg voelde.... Zonde hoor. Ongelofelijk maar het gat zat op dezelfde plek als eerst. Dit keer was een stukje naaimachinenaald de boosdoener. Toen moest ik ook nog helpen, want de ouwe sticker moest eraf. Nou vooruit dan maar.
M'n voetsteppie heeftie ook nog een paar tikken met de hamer verkocht in de metaalwerkplaats aan de overkant van de straat, dus m'n achterrem doettut ook weer.
Daarna hadtie wel een biertje verdiend en ik ook na het overwachte dagje zand.
Het is bier- en etenstijd en we zitten weer bij de buurman aan de rotonde. Brommertjes hebben hier kekke blauwe lampjes en er rijden hier cargobrommers, een soort pickup driewielers.
De gids die ons zojuist aanspreekt zou graag een hollandse koe willen hebben. En hij denkt dat alle hollanders met melk douchen.
Bandiagara, 4268 km naar huis, 6980 km gereden
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
